ترامپ چندان هم خطرناک نیست!

 

چرچیل می گفت دموکراسی معیوب ترین نظام است، اما چه می توان کرد که از نظام های دیگر بهتر به کار می آید!

شاید این عیب دموکراسی باشد که شخصیتی چون دونالد ترامپ به عنوان رییس جمهور آمریکا برگزیده می شود، اما نباید از این حسن دموکراسی هم غفلت کرد که در نظام دموکراسی، قدرت با هزاران قید و بند کنترل می شود. در نتیجه، همانطور که می تواند شخصی را به قدرت برساند، به راحتی می تواند او را از تخت قدرت پایین بکشد.

علاوه بر این، نظام دموکراسی در جامعه های پیشرفته با مردمانی سروکار دارد که چندان به هوش شخصی خود مغرور نیستند، بلکه به تخصص و کارشناسی ایمان عمیقی دارند. بنابراین، کشور قدرتمند و ثروتمند ایالات متحده نگران آینده خود نخواهد بود. کشورهای دیگر نیز نباید نگران باشند، زیرا ترامپ در یک کشور عقب مانده به قدرت نرسیده است تا هر کاری دلش خواست انجام دهد و بر اساس غرور و خودبینی سخن هیچکسی را گوش نکند و با هیچ کارشناس و متخصصی مشورت ننماید. بلکه، او در کشوری به قدرت رسیده است که اساس آن بر قدرت و ثروت استوار است و قدرت و ثروت هدف های تعریف شده ای دارند که رهبران جامعه لحظه ای از آن ها غفلت نمی کنند. به همین دلیل، صدها عامل بازدارنده رییس جمهور را در بر گرفته اند و هزاران چشم تیزبین، ناظر اعمال و رفتار او هستند. ایمان به تخصص و کارشناسی نیز وی را وامی دارد حتی از تندروترین مخالفان انتخاباتی خود راهنمایی بخواهد، چنانکه در انتخابات گذشته دیدیم که خانم کلینتون در انتقاد از اوباما بسیار تندروی می کرد، اما با پیروزی اوباما، به خاطر توانایی هایش یکی از یاران نزدیک او شد.

ترامپ در کشوری بزرگ شده است که همگان بیش از هرچیز به سربلندی و پیروزی آن کشور می اندیشند. زیرا، در کشورهای پیشرفته سود هرکس در طول سود جامعه اوست. یعنی، در آن گونه کشورها، اگر جامعه سود ببرد، افراد هم سود خواهند برد و اگر جامعه شکست بخورد، افراد هم شکست خواهند خورد. در نتیجه، اگرچه روحیات و اخلاق ترامپ در انتخاب اعضای کابینه اش نیز دخالت خواهد داشت، به هرحال کابینه او نیز کابینه ای است که به آمریکا می اندیشد و به تخصص ایمان دارد و به صورت گسترده ای مورد نظارت بوده، زیر ذره بین همه آمریکایی ها قرار دارد.

در این گونه کشورها پاسخگوی ماندگاری نیز وجود دارد که با رفتن اشخاص از بین نمی رود و باید در برابر ملت پاسخگو باشد! علاوه بر مجالس قانونگذاری، یک حزب ریشه دار پاسخگوی مردم است. در کشوری مانند لیبی، قذافی هرکار که خواست می کند و اگر روزی برکنار شود، کسی پاسخگوی کارهای او نیست. در حالی که، در کشوری مانند آلمان یا آمریکا، اگر رییس جمهوری خیانت کند، حزب وی باید پاسخگوی خیانت  های او باشد؛ حزبی که با رفتن آن رییس جمهور نابود نمی شود، بلکه سال های سال با هدف به قدرت رسیدن مجدد فعال است.

علاوه بر همه اینها، کشوری مانند آمریکا، اهداف تعریف شدن های دارد که گاهی برای تحققِ بخشی از آن هدف ها، از وجود افراد تند و غیرعادی بهره می گیرد! بنابراین، همانطور که اوباما در تامین بخشی از این هدف ها به کار می آید، ترامپ نیز در بخش دیگر می تواند موثر واقع شود.

در پایان، ما بیش از آنکه منتظر دولتمردان آمریکا باشیم که به سود ما کاری کنند یا نگران بدرفتاری آنان باشیم، باید بر آن کوشیم که خود با عقلانیت و ایمان به تخصص و تن دادن به نظارت و نقد و با دلبستگی به جامعه خود در برابر طمع ورزی های دیگران ایستادگی کرده، هوشیارانه در روابط پیچیده جهان امروز، برای رسیدن به اهدافمان کوتاهی نکنیم. باید بدانیم که همیشه هرکشوری به دنبال منافع خویش است، ما نیز باید بیش از آنکه به دیگران فکر کنیم، به دنبال آرمان های خودمان باشیم و کار خودمان را جدی بگیریم.

 

والسلام

آبان ماه 1395

24-08-1395